Het lighaam met vlekken tekenen

Al snel nadat Tahiti in 1767 door Europeanen was ontdekt, werd het beschouwd als een aards paradijs met een heerlijk klimaat en een al even aantrekkelijke seksuele moraal; Louis de Bougainville noemde het dan ook Nouvelle Cythère. In verschillende achttiende-eeuwse reisverslagen zijn de gebruiken van de Tahitianen vastgelegd. Een van deze gebruiken was het tatoeëren van grote delen van het lichaam. In het verslag van James Cooks eerste wereldreis wordt deze gewoonte gedetailleerd beschreven. Van dit verslag verscheen in 1774 een sterk verkorte Nederlandse vertaling; op pagina 229 van deze vertaling wordt in vijf regels het tatoeëren beschreven. Deze passage is in de vertaling van Jan David Pasteur, verschenen in 1795, sterk uitgebreid en telt nu liefst vier pagina’s, vergezeld van een fraaie gravure waarop drie instrumenten zijn afgebeeld die gebruikt worden bij het tatoeëren. Op Tahiti werd het gezicht, anders dan in Nieuw Zeeland, niet getatoeëerd (zie afbeelding onder).

“Zij prikken het vel zo diep als mogelijk is zonder bloed te voorschijn te brengen met een klein werktuig, enigermate in de gedaante van eene spade; het gedeelte, dat met het blad overeenkoomt, is van been of schulp gemaakt, zeer dun afgechrapt, en van een vierde duims tot anderhalven duim breed; de rand is in scherpe tanden of punten gesneden van drie tot twintig in getal naar deszelfs grootte; als zij dit werktuig gebruiken zullen, doopen zij de tanden in een mengzel van een soort van lampzwart, dat zij bekoomen van den rook, die uit eene olieachtige noot oprijst, welke zij in plaats van kaarssen branden, en dat zij met water mengen; als de tanden dus toebereid zijn, worden zij op het vel geplaatst en men geeft op het handvatzel, waaraan zij vast zijn, met een stokjen, dat daartoe gemaakt is, snelle vrij harde slagen, waardoor de zij de huid doorbooren en tegelijk de zwarte verw in de gaatjens brengen, dat eene onuitwischbaare vlek nalaat. Deeze konstbewerking is pijnlijk en daar verloopen enige dagen eer de wonden geheeld zijn.” 

Pasteur vertelt dat Joseph Banks, die meereisde op Cooks Endeavour, een urenlange tatoeëersessie bijwoonde waarbij de billen van een ongeveer 14 jaar oud meisje werden getatoeëerd. Dit verslag is ook te vinden in het Endeavour dagboek van Banks dat Beaglehole in 1962 bezorgde. Banks vertelt dat het meisje de operatie aanvankelijk gelaten onderging, maar na enige tijd begon te schreeuwen van de pijn. Wat Banks echter niet aan zijn dagboek toevertrouwde, was dat hij zelf ook een tatoeage liet plaatsen, en wel op zijn arm. Dit weten we uit een brief die Charles Davy schreef aan Joseph Banks en waarin hij informeerde naar diens “characters stain’d upon your arm”.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Voyages of Discovery en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.