Zin en onzin

Er bestaan eindeloos veel interessante boeken, maar oneindig veel meer oninteressante. Van de duizenden boeken uit de handpersperiode zijn er maar weinig die nu nog de moeite waard zijn. Zeker, er bestaan reisverslagen van Joris van Spilbergen en François Pelsaert, het eerste boek met een afbeelding van Saturnus, de werken van Adriaan Koerbagh, de poëzie van Matthijs van de Merwede, de avonturen van Jan Stront, studies over microscopie, beschrijvingen van Hottentotse schaamlippen, rijk geïllustreerde werken over de vogels van Brazilië,  verhandelingen over de aard van het licht, enz. Het grootste gedeelte van de vroegmoderne boekproductie bestaat echter uit theologische haarkloverijen. Er zijn talloze boeken gepubliceerd waarin geleerden zich afvragen hoeveel engelen er op de punt van een speld passen, welke taal er in het Paradijs gesproken werd, hoe het bestaan van een opperwezen bewezen kan worden, op welke dag er gerust dient te worden, of dansen geoorloofd is, hoe machtig de duivel is, enz. Vervolgens werden natuurlijk nog ontelbaar vele boeken gewijd aan bittere twisten tussen theologen, die een enkele keer zelfs uitmondden in een burgeroorlog. – En ondertussen keek Christiaan Huygens naar Saturnus.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Book History en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s